Πρωτοχρονιάτικα έθιμα του Πόντου

  • PDF
  • 1139 αναγνώσεις

Powered by PascM.NET

Οι Έλληνες του Πόντου κόβανε την βασιλόπιτα το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, την ώρα που άλλαζε ο χρόνος. Πρώτα βγάζανε τη εικόνας το κομμάτ' . Ύστερα του παππού, της γιαγιάς, του πατέρα, της μητέρας, και των παιδιών. Μαζί μ' αυτά βγάζανε και για τον ξενιτεμένο, αν είχαν, καθώς και τον ξένο, που τυχόν φίλευαν εκείνη τη βραδιά.

Σε εκείνον που έπεφτε η παρά, τον θεωρούσαν τυχερό και πίστευαν πως η χρονιά του θα πήγαινε καλά. Άν ήταν κοπέλα της ηλικίας για παντρειά, τότε λέγανε πως άνοιξε η τύχη της και θα παντρευτεί μέσα στο χρόνο. Καλό σημάδι για όλη την οικογένεια ήταν αν η παρά έπεφτε 'ς σήν Παναϊα

Μετά το κόψιμο της βασιλόπιτας και πρίν αρχίσουν να τρώνε, ο μεγαλύτερος της οικογενείας έπαιρνε καρύδια, κάστανα (μπερεκέτια) και τα έριχνε τρεις φορές προς τα επάνο λέγοντας " Εξέβαμεν ας σην κακοχρονία κι εσεβαμεν 'ς σην καλοχρονία!!!" . Άλλοι πάλι λέγανε "Εδέβεν ο κακον ο χρόνον κ' έρθεν ο καλόν!!!".

Όσα καρύδια ή κάστανα (μπερεκέτια) πέφτανε μέσα στο ταψί της Βασιλόπιτας τα λέγανε τυχερά, πιστεύοντας ότι τα έδωσε ο Άι Βασίλης. Τα άλλα, που πέφτανε έξω απο το ταψί και σκορπούσαν στο πάτωμα, δεν τα μαζεύαν απο κάτω, μα τ' αφήναν εκεί όλη νύχτα και μαζί μ' αυτά, αφήναν και το τραπέζι, μαζί φρούτα και μ' ένα κομμάτι βασιλόπιτας για να φάει ο Άι Βασίλης.

Με τα τυχερά καρύδια, που έπεφταν μέσα στο ταψί, καλαντίαζαν την άλλη μέρα τα συγγενικά τους παιδιά και τα δεξιμάτια ' τουν.

Το πρωί εκείνος που θα ξυπνούσε πρώτος, θα μάζευε όλα τα καρύδια και τα κάστανα (μπερεκέτια)  απο κάτω και θεωρούταν ο τυχερός της νέας χρονιάς.

Το καλαντόνερον το έπαιρνα τα μεσάνυχτα, την ώρα που θα χτυπούσε κάποιος την καμπάνα της εκκλησίας. Ο πρώτος που θα πήγαινε στην βρύση θα άφηνε λίγα κουλούρια για το "στοιχειό της βρύσης" και θα έπαιρνε πίσω τα μισά, "για να γυρίσει πάλι στο σπίτι τους το τυχερό". Ο δεύτερος θα έπαιρνε τα κουλούρια του πρώτου και θα άφηνε τα δικά του εκεί, για να τα πάρει ο επόμενος απ αυτόν.

Το καλαντόνερον της πρωτοχρονιάς έπρεπε να είναι αμίλητο. Γι αυτό κι έπιναν όλοι απο λίγο, και το πρωί νίβονταν όλοι απ αυτό.

Την Πρωτοχρονιά ούτε δάνειζαν ούτε δανείζονταν,  για να μην δανείζονται όλο τον χρόνο. Το πρωί έπρεπε να τους κάνει το ποδαρικό κάποιος άλλος απο ξένο σπίτι. Γι αυτό και φώναζαν κάποιο αγόρι ή κοπελίτσα της γειτονιάς, που θα περνούσε με το δεξί πόδι το κατώφλι της πόρτας, γιατί το μωρόν ανημάρτετον έν'.

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 01 Ιανουάριος 2014 14:46

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση